Een beeld laten maken

Van een leeg veld naar een bruikbaar beeld, en waarom de derde poging meestal beter is dan de eerste.

Dit gaat over Maken in de Creative Studio, in de stand Afbeelding. Je kiest steeds in dezelfde volgorde: eerst de avatar, dan het product, dan de scène. Wissel je naar Video, dan gaan je gezicht, productfoto's en scène mee; je hoeft ze niet opnieuw te kiezen. Wil je vijftig varianten op één briefing, dan is dat een campagne en geen los beeld; de stappen hieronder gelden daar net zo goed, maar de knop staat elders.

De korte versie

1. Kies wat er op moet staan voordat je een model kiest.
2. Stuur je eigen beelden mee als referentie, en noem ze in de prompt.
3. Genereer eerst op proef (1K). Pas als het klopt, nog een keer op finale.
4. Gaat er iets mis, verander dan één ding en probeer opnieuw.

Stap 2 en stap 4 zijn de twee waar de meeste credits mee te besparen zijn.

Met je credits, zonder eigen account

Heb je geen eigen OpenArt-account gekoppeld, dan maakt Denkploeg het beeld voor je en betaal je met je credits. Je kiest Snel, Standaard of Hoge kwaliteit en ziet de prijs vooraf op de kaart en op de knop; welk model of welke leverancier erachter zit, kies je niet. Elk beeld wordt apart afgerekend. Mislukt het, dan kost het niets, en lukt maar een deel van de beelden, dan betaal je alleen dat deel. Zijn je credits op, dan zie je dat meteen met een knop naar bijkopen. Wie wel een eigen OpenArt-account koppelt, werkt zoals eerder op dat account. Een productfoto en het gezicht van je avatar gaan ook op credits mee; alleen eerst passen (een pasbeeld vooraf) kan op credits nog niet, en dat staat er dan bij.

Drie kwaliteitstrappen, en waarom dat de duurste knop is

Hetzelfde model kost op 4K ruim twee keer zoveel als op 1K. Wie tien ideeën uitprobeert op finale, betaalt honderden credits voor negen beelden die hij weggooit.

De trap stuurt de resolutie en niet het model. Een proef laat dus zien wat je gaat krijgen, alleen kleiner.

Wat een beeld ongeveer kost

Opgevraagd bij de leverancier zelf, in credits voor één beeld in 4:5. Dit is geen prijslijst maar een verhouding: het gaat om de orde van grootte.

Twee dingen om te onthouden. wan2-7-image rekent plat per beeld, dus daar is 4K gratis; dat is de goedkoopste weg naar een groot beeld. En gpt-image-2 op high kost zes keer een nano-banana-2 op 4K, dus dat is een keuze voor één hero-shot en nooit voor een reeks.

Het scherm vertelt wat het gaat kosten voordat je op de knop drukt, en vraagt een bevestiging. Weet het de prijs niet, dan weigert het in plaats van te gokken.

Welk model waarvoor

De keuzelijst laat alleen modellen zien die deze klus aankunnen: de modi komen uit de catalogus van de leverancier en het maximale aantal referentiebeelden uit het invulformulier van het model zelf. Een model dat het niet kan, is geen keuze.

Let op het aantal referenties. Modellen nemen er tussen de drie en de zestien aan. Kies je zes productfoto's en een model dat er drie aanneemt, dan krijg je geen foutmelding maar een stille afkapping: drie foto's verdwijnen zonder dat iemand het zegt. Daarom filtert de lijst daarop.

Referenties: het onderdeel dat het meeste uitmaakt

Een referentiebeeld dat je meestuurt, wordt genummerd. Het eerste is @image1, het tweede @image2. De prompt moet ernaar verwijzen, anders doet het model er wat hem goeddunkt mee.

Dit is de meest voorkomende klacht ("hij doet niets met mijn productfoto") en de oplossing is één regel. Wij schrijven hem automatisch mee:

Reference images: @image1 and @image2 show the model: keep the same face, hair
and build; @image3 shows the product: match it exactly in shape, colour,
material and detail

Elke referentie krijgt een rol: model, product, achtergrond, anker. Die rol staat in de zin hierboven, en dat is wat het model laat weten dat de ene een gezicht is en de andere een jasje.

Prompten

De vorm die de leverancier zelf aanraadt, met het belangrijkste vooraan:

onderwerp en handeling + plek + compositie + licht + stijl

Een korte alinea is genoeg. Bij een ingewikkelde scène mag het langer, en dan in losse zinnen per onderdeel.

Noem een plek, geen sfeer

Dit is de fout die ons een dag heeft gekost en hij ziet er onschuldig uit.

Sfeerwoorden leveren een packshot op: het product netjes in het midden, op een lege achtergrond. Een concrete plek levert een scène op. Het model kan geen sfeer tekenen, alleen dingen.

Licht: zeg waar het vandaan komt

Abstracte termen als "soft lighting" en "diffused lighting" werken slecht. Omgeving werkt wel: een tijdstip, het weer, binnen of buiten, neon of studiolicht. Zeg je niets over licht, dan valt het model terug op hard flitslicht en ziet alles eruit alsof het met een camera-flits is geschoten.

Bewerken: zeg wat er hetzelfde blijft

Bij een aanpassing werkt het beter om op te schrijven wat er niet mag veranderen:

Change only the background to a plain gray studio wall. Keep the subject's face, hairstyle, clothing, pose, and lighting unchanged.

Zonder die opsomming maakt het model er een nieuw beeld van dat toevallig op het oude lijkt.

En verander één ding per poging. Begin bij de grootste afwijking: eerst het onderwerp, dan de compositie, dan het licht, dan de stijl. Twee dingen tegelijk veranderen betekent dat je bij een slechter resultaat niet weet welke van de twee het deed.

Het beeld zet nooit tekst

Dat is bij ons een regel en geen voorkeur, om drie redenen. Modellen zetten kleine letters onbetrouwbaar. Een verboden term is met een tekstlaag een exacte toets in plaats van beeldherkenning. En een tweede taal is dan een hertekening in plaats van een nieuwe generatie, met alle kosten en alle onzekerheid van dien.

Moet er toch tekst in het beeld zelf, bijvoorbeeld op een verpakking: zet de exacte woorden tussen aanhalingstekens, met de plek en de grootte erbij, en gebruik nano-banana-pro.

Een beeld naar een ander formaat

Een 4:5 naar 9:16 uitsnijden gooit precies weg wat de compositie draagt. grok-imagine-image-2 kan herkaderen: hij tekent de randen bij in plaats van te snijden, en houdt de persoon, de kleding, het licht en zelfs de voorbijgangers gelijk. Dat kost ongeveer dertig credits per vorm, tegenover een volledige hergeneratie die net zo goed iemand anders had kunnen opleveren.

Bekende problemen

Een beeld, clip of UGC-video laten maken in het gesprek

De regisseur in het gesprek maakt ook beelden, videoclips en (met UGC aan) UGC-video's, met dezelfde motor als Maken in Creative. Vraag wat je wil zien. Hij schrijft de opdracht, noemt vooraf de prijs in credits en zet het pas klaar als je zegt dat je het wil. Onder zijn antwoord staat dan een kaart met de prijs en de knop Teken en maak (of Niet maken). Na jouw klik wordt het gemaakt; het beeld of de clip verschijnt op de kaart en in de bibliotheek. Mag jij niet tekenen, dan staat het onder Te tekenen voor iemand die het wel mag. Een bericht in de chat tekent nooit vanzelf. Hooguit vier beelden per keer. Een UGC-video bewaart hij eerst als concept en raamt hij; starten vraagt dezelfde handtekening, voor precies dat bedrag. Een clip maakt hij op credits (Veo bij Google), of met je eigen OpenArt-account als je dat kiest.

Wat er met het beeld gebeurt

Elk gegenereerd beeld gaat de bibliotheek in met zijn eigen identiteit: de leverancier, het model, de prompt-vingerafdruk, de referenties die meegingen en wat het heeft gekost. Ook de mislukte. Dat is geen archiefdrang maar het antwoord op de vraag die over een half jaar komt: waar komt dit beeld vandaan, en mogen we het gebruiken.

De herkomst gaat ook het bestand in, als C2PA-manifest en in de IPTC-velden. Platforms strippen dat bij upload, dus behandel het als een gunst aan wie het wil controleren; het echte dossier staat in de database.

De Mediabibliotheek

Onder Mediabibliotheek in Creative Studio staat alles wat je werkruimte aan foto's, video's en pdf's heeft: wat je zelf uploadde, de video's uit Video Studio, wat met AI is gemaakt en logo's als rasterbeeld. Het is dezelfde kiezer als bij Post maken in Social: zoeken op naam, filteren op soort of herkomst, een groot voorbeeld, en in het tabblad Uploaden foto's, video's en pdf's toevoegen door te slepen, te plakken of met de camera. Je hoeft vooraf geen soort te kiezen, wel vink je eerst Ik mag deze beelden gebruiken aan: je bevestigt dat je de rechten hebt, en het bestand staat dan in de bibliotheek als Eigendom van klant. Zonder dat vinkje kan er niets worden geüpload. Een bestand van vóór dit akkoord zonder vastgestelde rechten krijgt de chip Rechten ontbreken en je legt ze vast in het voorbeeld. Logo's als svg, lettertypen en het merkboek horen bij het merkprofiel en upload je met Merkbestand uploaden. In de advertentie-editor kies je bij elk beeldvak met Ander beeld kiezen een beeld uit dezelfde bibliotheek. Hetzelfde geldt in Maken (foto's als referentie of productfoto, tot zes) en in Design Studio bij Beeld (een beeld om te bewerken): je kiest uit de bibliotheek of uploadt met dezelfde kiezer, en een upload vraagt hetzelfde akkoord.

Zie ook

• De studio's om te zien waar dit thuishoort
• Een video laten maken
• Een avatar maken en beheren

Geselecteerde producten staan met hun productnaam in de werkbank. De verwijzing die naar het beeldmodel gaat blijft intern.

Nieuwe losse generatiebeelden krijgen een naam uit de opdracht en de rechtenclassificatie Commerciële licentie. Bestaande bestanden worden niet automatisch aangepast. In de mediabibliotheek kun je typen inklappen; de kaart toont de afmetingen. De voorvertoning gebruikt een kleiner bestand. Bij downloaden kies je formaat, breedte en compressie, terwijl het origineel bewaard blijft. Voor een proef blijft de beperkte versie met watermerk gelden.